P-waarde berekenen

Zo kun je de p-waarde berekenen: kies de toetsingsgrootheid, vul de waarde in en kies een- of tweezijdig. Voor een t-toets zijn gemiddelden, standaarddeviaties en steekproefgroottes genoeg.

Voorbeeld: Wat heb je: z-waarde (normale verdeling) · Alternatieve hypothese: tweezijdig (≠) · Significantieniveau α 0,05 · z-waarde 1,96 → P-waarde: p = 0,04999579. Bron: 1.3.6.6.1, NIST/SEMATECH e-Handbook – Normal distribution. Bijgewerkt: .

meestal 0,05 (5%) of 0,01
Mijn toolboxJe invoer wordt alleen in deze browser opgeslagen.

Resultaat

P-waarde
p = 0,04999579
Beslissing
Significant: p = 0,04999579 ≤ α = 0,05 – de nulhypothese wordt verworpen.
Toetsingsgrootheid
z = 1,96
Kritieke waarde
±1,95996
Berekening
  • p = 2 · P(z > |1,96|) = 0,04999579
  • Vergelijking: 0,04999579 ≤ 0,05 → H₀ verwerpen
De p-waarde is de kans op een minstens zo extreme uitkomst als de nulhypothese waar is – niet de kans dat de nulhypothese waar is.

Zo wordt het berekend

De p-waarde is de kans op een toetsuitkomst die minstens zo extreem is als de jouwe, als de nulhypothese waar is. Is die kleiner dan of gelijk aan het significantieniveau α (meestal 0,05), dan heet de uitkomst statistisch significant. Voorbeelden: z = 1,96 tweezijdig geeft p ≈ 0,050; t = 2,0 met 35 vrijheidsgraden geeft p ≈ 0,053.

Zo wordt de p-waarde berekend

Eenzijdig of tweezijdig?

Tweezijdig toets je als elk verschil telt (H₁: μ ≠ μ₀), eenzijdig alleen als de richting vóór het verzamelen van de data vaststond (H₁: μ > μ₀ of μ < μ₀). De eenzijdige p-waarde in de voorspelde richting is de helft van de tweezijdige – de richting achteraf kiezen vertekent de toets.

Wat de p-waarde niet zegt

Zoals de American Statistical Association benadrukt, meet de p-waarde niet de kans dat een hypothese waar is, en ook niet de grootte of het belang van een effect. Rapporteer daarom ook een effectgrootte en een betrouwbaarheidsinterval – de rekenmachine geeft dat interval voor het verschil in gemiddelden bij t-toetsen.

Nauwkeurigheid

De verdelingen worden berekend met de onvolledige gamma- en bètafunctie (NIST DLMF) en komen overeen met de tabellen van het NIST/SEMATECH e-Handbook, op ongeveer 12 cijfers in plaats van 3 of 4. Gemiddelde en standaarddeviatie uit ruwe data haal je met standaarddeviatie berekenen, verhoudingen met procenten berekenen en formules met de wetenschappelijke rekenmachine.

Veelgestelde vragen

Hoe bereken je de p-waarde uit een z-waarde?

Tweezijdig: p = 2 × (1 − Φ(|z|)), met Φ de standaardnormale verdelingsfunctie. Voor z = 1,96 is Φ = 0,975, dus p = 0,05. Eenzijdig vervalt de factor 2.

Wanneer is een uitkomst significant?

Als de p-waarde kleiner dan of gelijk is aan het vooraf gekozen significantieniveau α, meestal 0,05. p = 0,03 is significant bij α = 0,05, maar niet bij α = 0,01.

Hoe krijg ik de p-waarde bij een t-toets?

Bereken t en de vrijheidsgraden (één steekproef: n − 1) en neem de oppervlakte van de t-verdeling voorbij t. De rekenmachine doet beide direct vanuit x̄, s en n.

Wat betekent een p-waarde van 0,05?

Als de nulhypothese waar is, zou een even extreme of extremere uitkomst in ongeveer 5% van de herhalingen voorkomen. Het is geen 95% kans dat het effect echt is.

Hoe lees ik de p-waarde bij een chi-kwadraattoets?

Het is de oppervlakte rechts van de berekende χ². Bij 1 vrijheidsgraad ligt de 5%-grens op χ² = 3,841; grotere waarden zijn significant.

Bronnen en wettelijke basis

Bijgewerkt op:

Vergelijkbare tools