PL

Generator UUID: twórz i sprawdzaj UUID v4 i v7

Tworzy UUID (GUID) bezpośrednio w przeglądarce – losowe w wersji 4 lub sortowalne według czasu w wersji 7 (RFC 9562). W trybie „Sprawdź” narzędzie pokazuje, czy UUID jest poprawny, jaka to wersja i kiedy został utworzony.

Od 1 do 1000 UUID naraz
Wpisane dane są zapisywane tylko w tej przeglądarce.

Wynik

Wynik
–
Wygenerowane UUID
    Budowa UUID

    Jak to obliczamy

    UUID (Universally Unique Identifier, w świecie Microsoftu GUID) to 128-bitowy identyfikator, który jest unikalny na całym świecie bez żadnego centralnego rejestru. Zapisuje się go jako 32 cyfry szesnastkowe w pięciu grupach: xxxxxxxx-xxxx-Mxxx-Nxxx-xxxxxxxxxxxx. Cyfra M to wersja, a najwyższe bity N to wariant (8, 9, a lub b w dzisiejszych UUID). Obowiązującym standardem jest RFC 9562 (2024), który zastąpił RFC 4122.

    Wersja 4 czy wersja 7?

    Gdy generujesz wiele UUID v7 naraz, większość wypada w tej samej milisekundzie. Narzędzie zwiększa wtedy część losową o jeden (RFC 9562 § 6.2, metoda 2), dzięki czemu lista pozostaje ściśle rosnąca.

    Jak dobra jest losowość?

    Losowe bity pochodzą z crypto.getRandomValues() – kryptograficznie bezpiecznego generatora Twojej przeglądarki, tego samego, z którego korzysta crypto.randomUUID(). Nic nie jest wysyłane na serwer ani zapisywane. Przy 122 losowych bitach potrzeba około 2,7 tryliona (2,7 × 1018) UUID, zanim szansa na choćby jeden duplikat osiągnie 50%.

    Sprawdzanie i odczytywanie UUID

    W trybie „Sprawdź” narzędzie rozkłada istniejący UUID na części: sprawdza długość i znaki, odczytuje wersję i wariant, a dla wersji 1, 6 i 7 przelicza zapisany znacznik czasu na UTC i Twój czas lokalny. Wersje 1 i 6 liczą odcinki 100 nanosekund od 15 października 1582 r. (początek kalendarza gregoriańskiego), wersja 7 – milisekundy od 1 stycznia 1970 r. Wartości specjalne to Nil UUID (same zera) i Max UUID (same f).

    Najczęściej zadawane pytania

    Co to jest UUID?

    UUID to 128-bitowy identyfikator zapisywany jako 32 znaki szesnastkowe w pięciu grupach (8-4-4-4-12). Służy do nadawania unikalnych numerów rekordom, plikom czy urządzeniom bez centralnego rejestru.

    Czym różni się UUID od GUID?

    W praktyce niczym: GUID (Globally Unique Identifier) to nazwa, której Microsoft używa dla tego samego 128-bitowego formatu. GUID z Windows lub .NET to zwykle UUID w wersji 4.

    Czy UUID może się powtórzyć?

    Teoretycznie tak, praktycznie nie: wersja 4 ma 2122 możliwych wartości. Nawet przy miliardzie UUID na sekundę trzeba by około 86 lat, aby szansa na duplikat wyniosła 50% – pod warunkiem dobrego generatora losowego, takiego jak użyty tu crypto.getRandomValues().

    Której wersji UUID użyć w bazie danych?

    Wersji 7. Ponieważ zaczyna się od znacznika czasu, nowe rekordy są wstawiane po kolei, co utrzymuje indeksy B-drzewa zwarte i szybkie. PostgreSQL 18 ma do tego wbudowaną funkcję uuidv7().

    Czy da się odczytać, kiedy UUID został utworzony?

    Dla wersji 1, 6 i 7 tak – wybierz „Sprawdź / odczytaj UUID”. Wersja 4 zawiera wyłącznie losowość i nie zdradza ani czasu, ani urządzenia.

    Wielkie czy małe litery?

    Oba zapisy są poprawne. RFC 9562 zaleca małe litery na wyjściu i wymaga, aby przy odczycie wielkość liter nie miała znaczenia. Niektóre narzędzia Microsoftu pokazują GUID wielkimi literami w nawiasach klamrowych.

    Źródła i podstawa prawna

    Stan na:

    Podobne narzędzia